Paciorki jednego różańca

O trudnej historii Giszowca na wielkim ekranie

Okładka z płyty DVD Okładka płyty DVD z filmem.
Dystrybucja: GM Distribution

Rok produkcji: 1979
Wytwórnia Filmów Fabularnych Łódź
Reżyseria: Kazimierz Kutz

Na podstawie noweli Albina Siekierskiego „Tego domu już nie ma” Kazimierz Kutz nakręcił film o odchodzeniu w niebyt starego Śląska z jego specyfiką, kulturą i poszanowaniem pracy. Na jego miejsce nadchodziło „nowe” – pozorna nowoczesność, za której blichtrem ukrywał się skorumpowany system.
Główne role K. Kutz powierzył amatorom. Karola Habrykę grał emerytowany górnik Augustyn Halotta, Habrykową zagrała Marta Straszna. Obydwoje za swoje role otrzymali nagrody filmowe.

Osiedle starych domków górniczych przeznaczonych do zburzenia pod budowę nowych bloków w filmie, było autentycznie unicestwianym Giszowcem. Z pewnością film ten wpłynął również na to, że udało się uratować przynajmniej część starego Giszowca.

Zapraszamy do odwiedzenia strony:
http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/dz_paciorki_kutz/


Nagrody
1980 – Kazimierz Kutz, Karlove Vary (MFF) – Nagroda Specjalna
1980 – Augustyn Halotta, Łagów (LLF) – Srebrne Grono
1980 – Marta Straszna, Łagów (LLF) – Srebrne Grono
1980 – Kazimierz Kutz, Gdynia (do 1986 Gdańsk) (FPFF) – Grand Prix (nagroda za najlepszy film)
1980 – Kazimierz Kutz, Samowar, Nagroda Entuzjastów Kina (przyznawana przez DKF w Świebodzinie)
1981 – Kazimierz Kutz, Figuiera da Foz (MFF) – Srebrny Medal
1982 – Kazimierz Kutz, São Paulo (MFF) – II miejsce w plebiscycie publiczności




statystyka